Program do wymiany plików, który miała kiedyś zainstalowany połowa internetu, nakaz sądu, który go wyłączył, i co ta nazwa znaczy dziś.
Przez większość lat 2000 LimeWire był sposobem, w jaki ludzie znajdowali pliki. Był darmowy, działał na niemal każdym komputerze i przeszukiwał sieć, która nie należała do nikogo. To uczyniło go niezwykle popularnym, a w końcu nie do obrony w sądzie. Ta strona opisuje po kolei, co się wydarzyło, bez legend. Te same 26 lat z danymi i źródłami opisuje LimeWire Open Research Hub.
2000
Mark Gorton zakłada w Nowym Jorku Lime Wire LLC i wydaje LimeWire — klienta sieci Gnutella, protokołu peer-to-peer opublikowanego na początku tego samego roku przez programistów Nullsoft, Justina Frankela i Toma Peppera. W przeciwieństwie do Napstera Gnutella nie prowadzi centralnego indeksu, więc nie ma jednego serwera, który ktoś mógłby wyłączyć.
2001
LimeWire Basic ukazuje się na licencji GNU General Public License. Płatna wersja, LimeWire Pro, łączy się z większą liczbą źródeł naraz i obok reklam finansuje firmę.
2004
Po latach skarg wersja 3.9.4 usuwa dołączany adware LimeShop. W tym samym roku członkowie społeczności zakładają FrostWire — fork, który ma pozostać wolny od jakiegokolwiek kodu filtrującego.
2007
W chwili złożenia pozwu LimeWire ma blisko cztery miliony użytkowników dziennie, a przez Gnutellę płynie ponad 40% całego ruchu wymiany plików. Kolejne wersje dodają transfer między zaporami sieciowymi, wbudowany komunikator i szyfrowane połączenia.
2010
11 maja sędzia Kimba Wood orzeka, że Lime Wire LLC nakłaniała do naruszania praw autorskich. 26 października stały nakaz zobowiązuje do wyłączenia wyszukiwania, pobierania i rozpowszechniania plików. Zainstalowane kopie zaczynają wyświetlać komunikat, że program został wyłączony nakazem sądu.
2011
Wytwórnie chcą liczyć odszkodowanie za każde pobranie, a nie za każde nagranie, co daje kwotę większą niż cała światowa gospodarka. Sąd nazywa taką wykładnię absurdalną i ogranicza kwotę na utwór. Dwa dni po rozpoczęciu procesu o odszkodowanie sprawa kończy się ugodą na 105 milionów dolarów.
2012–2021
Firma przestaje rozpowszechniać oprogramowanie. Domena wygasa i nieraz zmienia właściciela. Sieć Gnutella działa dalej bez swojego najbardziej znanego klienta, podtrzymywana przez forki, których nakaz nigdy nie obejmował.
2022
Nazwę i znaki towarowe LimeWire przejmuje nowy właściciel, niezwiązany z Lime Wire LLC, i uruchamia je ponownie jako platformę internetową. Nic z pierwotnej sieci peer-to-peer nie zostaje wykorzystane: nie ma klienta do zainstalowania ani sieci Gnutella w tle.
2023–2025
W 2023 roku przejęte zostaje narzędzie do generowania obrazów i włączone do platformy, a w 2025 roku dochodzą usługi błyskawicznego przesyłania w sieci lokalnej Snapdrop i ShareDrop oraz filetransfer.io. Udostępnianie plików znów staje się sercem produktu — tym razem w przeglądarce.
Dziś
LimeWire to platforma do udostępniania plików i pracy z AI działająca w karcie przeglądarki. Pliki trafiają na infrastrukturę, którą firma prowadzi sama, i stamtąd są udostępniane; nic nie jest pobierane z cudzych komputerów i nic nie jest indeksowane z publicznej sieci.
W 2006 roku trzynaście wytwórni płytowych pod przewodnictwem Arista Records pozwało Lime Wire LLC za nakłanianie do naruszania praw autorskich. W maju 2010 roku sąd przyznał im rację, a w październiku zamknął funkcje wymiany plików. Wytwórnie zażądały potem odszkodowania liczonego za każde pobranie — kwoty sięgającej bilionów; sąd odmówił takiej wykładni prawa, a sprawa zakończyła się ugodą na 105 milionów dolarów. Kwota 72 bilionów dolarów ma osobną stronę.
Już go nie ma — i to jest uczciwa odpowiedź. Klient został wyłączony nakazem sądu w 2010 roku i od tamtej pory nie jest rozpowszechniany. Instalatory wciąż oferowane pod tą nazwą na stronach zewnętrznych nie są nasze i nie są bezpieczne — te same wyniki wyszukiwania były dobrze udokumentowanym kanałem złośliwego oprogramowania jeszcze za życia oryginalnego programu.
Dziś nie ma czego instalować. LimeWire działa w karcie przeglądarki: pliki trafiają na infrastrukturę prowadzoną przez firmę i są udostępniane przez link. Nic nie jest pobierane z komputera nieznajomego i nic nie jest publikowane w publicznym indeksie.
Nazwa jest ta sama, firma nie. Lime Wire LLC przestała prowadzić markę po ugodzie. Znaki towarowe kupiła w 2022 roku inna firma, która zbudowała nowy produkt od zera. Z lat 2000 nie przeszedł ani kod, ani sieć, ani dane użytkowników, a żadna część dzisiejszej usługi nie opiera się na wymianie plików peer-to-peer.
LimeWire był darmowym klientem do wymiany plików peer-to-peer, napisanym w Javie i wydanym po raz pierwszy w 2000 roku. Działał na Windows, macOS, Linuksie i Solarisie i łączył się z siecią Gnutella, która nie miała centralnego katalogu ani firmowego serwera z indeksem.
LimeWire stworzył Mark Gorton, którego firma Lime Wire LLC powstała w Nowym Jorku w 2000 roku. Protokół Gnutella, z którego korzystał, napisali niezależnie Justin Frankel i Tom Pepper w Nullsoft, na początku tego samego roku.
W 2006 roku trzynaście wytwórni płytowych pod przewodnictwem Arista Records pozwało Lime Wire LLC. 11 maja 2010 roku sędzia Kimba Wood uznała firmę za odpowiedzialną za nakłanianie do naruszania praw autorskich, a 26 października 2010 roku stały nakaz zobowiązał do wyłączenia funkcji wymiany plików. W maju 2011 roku Lime Wire LLC zawarła z wytwórniami ugodę na 105 milionów dolarów.
Nigdzie, i żadnej kopii znalezionej gdzie indziej nie można ufać. Oryginalny klient został wyłączony nakazem sądu w 2010 roku i nie jest już rozpowszechniany. limewire.com to dziś platforma do udostępniania plików i pracy z AI w przeglądarce; nie ma czego instalować.
Nie. Lime Wire LLC, firma pozwana w 2006 roku, nie prowadzi już marki. Nazwę i znaki towarowe LimeWire przejęła w 2022 roku inna firma, która zbudowała produkt od zera jako usługę internetową. Nic z pierwotnej sieci peer-to-peer nie zostało przeniesione.
Pierwsza wersja ukazała się w 2000 roku, wydana przez Lime Wire LLC w Nowym Jorku. W 2001 roku pojawił się LimeWire Basic na licencji GNU General Public License, a obok niego płatna wersja LimeWire Pro. Gdy wytwórnie złożyły pozew, klient miał blisko cztery miliony użytkowników dziennie. Rozpowszechnianie funkcji wymiany plików zakończył nakaz sądu z 26 października 2010 roku.
Nie, a dzisiejszy LimeWire nie jest tego rodzaju usługą. Stary klient przeszukiwał sieć Gnutella, w której pliki udostępniały komputery innych ludzi; to połączenie z siecią wyłączono w 2010 roku i nic na limewire.com go nie zastępuje. Nie ma tu katalogu, w którym można szukać piosenek. Możesz za to przesłać muzykę, która już jest twoja — własne nagrania, kupione przez ciebie pliki, własne kopie zapasowe — i wysłać ją komuś jako link.
Nie. Nie ma tu biblioteki filmów, wyszukiwania na cudzych komputerach ani sposobu, by znaleźć filmy chronione prawem autorskim — udostępnianie ich bez zgody było właśnie przedmiotem sprawy sądowej z 2010 roku. Dzisiejszy LimeWire przenosi pliki, które już masz: przesyłasz wideo, dostajesz link, decydujesz, kto go dostanie, i możesz go później cofnąć.