Een programma voor bestanden delen dat ooit op de helft van het internet stond, een gerechtelijk bevel dat het uitzette, en wat de naam nu betekent.
Het grootste deel van de jaren 2000 was LimeWire de manier waarop mensen bestanden vonden. Het was gratis, draaide op bijna elke computer en zocht in een netwerk dat van niemand was. Dat maakte het enorm populair en uiteindelijk onverdedigbaar in de rechtszaal. Deze pagina zet op volgorde en zonder mythes uiteen wat er gebeurde. Dezelfde 26 jaar zijn met data en bronnen beschreven in de LimeWire Open Research Hub.
2000
Mark Gorton richt in New York Lime Wire LLC op en brengt LimeWire uit, een client voor Gnutella: een peer-to-peer-protocol dat Nullsoft-ontwikkelaars Justin Frankel en Tom Pepper eerder dat jaar publiceerden. Anders dan Napster heeft Gnutella geen centrale index, dus er is geen enkele server die iemand kan uitzetten.
2001
LimeWire Basic verschijnt onder de GNU General Public License. Een betaalde editie, LimeWire Pro, maakt met meer bronnen tegelijk verbinding en financiert het bedrijf naast advertenties.
2004
Na jaren van klachten verwijdert versie 3.9.4 de meegeleverde adware LimeShop. Datzelfde jaar beginnen leden van de community FrostWire, een fork die vrij moet blijven van elke filtercode.
2007
Als de rechtszaak wordt aangespannen, heeft LimeWire bijna vier miljoen gebruikers per dag en loopt meer dan 40% van al het verkeer voor bestanden delen via Gnutella. Latere versies voegen overdracht tussen firewalls, een ingebouwde messenger en versleutelde verbindingen toe.
2010
Op 11 mei oordeelt rechter Kimba Wood dat Lime Wire LLC heeft aangezet tot inbreuk op het auteursrecht. Op 26 oktober verplicht een permanent verbod om zoeken, downloaden en het verspreiden van bestanden uit te schakelen. Geïnstalleerde exemplaren tonen voortaan een melding dat de software op gerechtelijk bevel is uitgeschakeld.
2011
De platenmaatschappijen willen de schade per download berekenen in plaats van per opname, wat uitkomt op een bedrag groter dan de wereldeconomie. De rechtbank noemt die lezing absurd en stelt een maximum per werk vast. Twee dagen na het begin van het schadeproces wordt de zaak geschikt voor 105 miljoen dollar.
2012–2021
Het bedrijf stopt met het verspreiden van software. Het domein verloopt en wisselt meer dan eens van eigenaar. Het Gnutella-netwerk draait door zonder zijn bekendste client, gedragen door forks die nooit onder het verbod vielen.
2022
De naam en merken van LimeWire worden overgenomen door een nieuwe eigenaar zonder enige band met Lime Wire LLC en opnieuw gelanceerd als webplatform. Niets uit het oorspronkelijke peer-to-peer-netwerk wordt hergebruikt: er is geen client om te installeren en geen Gnutella-netwerk erachter.
2023–2025
In 2023 wordt een tool voor beeldgeneratie overgenomen en in het platform opgenomen, in 2025 gevolgd door de directe overdrachtsdiensten via het lokale netwerk Snapdrop en ShareDrop, en door filetransfer.io. Bestanden delen wordt weer de kern van het product, dit keer in de browser.
Nu
LimeWire is een platform voor bestanden delen en AI dat in een browsertabblad draait. Bestanden worden geüpload naar en geleverd vanaf infrastructuur die het bedrijf zelf beheert; niets wordt van andermans computer gehaald en niets wordt uit een openbaar netwerk geïndexeerd.
Dertien platenmaatschappijen onder leiding van Arista Records klaagden Lime Wire LLC in 2006 aan wegens het aanzetten tot inbreuk op het auteursrecht. De rechtbank gaf hen in mei 2010 gelijk en liet de functies voor bestanden delen in oktober stilleggen. Daarna eisten de platenmaatschappijen schadevergoeding per download, een bedrag dat in de biljoenen liep; de rechtbank weigerde de wet zo te lezen en de zaak werd geschikt voor 105 miljoen dollar. Het bedrag van 72 biljoen dollar heeft een eigen pagina.
Die is weg, en dat is het eerlijke antwoord. De client werd in 2010 op gerechtelijk bevel uitgeschakeld en wordt sindsdien niet meer verspreid. Installatieprogramma’s die onder die naam nog op sites van derden worden aangeboden, zijn niet van ons en niet veilig: dezelfde zoekresultaten waren al een goed gedocumenteerd kanaal voor malware toen het oorspronkelijke programma nog bestond.
Er valt vandaag niets te installeren. LimeWire draait in een browsertabblad: bestanden worden geüpload naar infrastructuur die het bedrijf beheert en gedeeld met een link. Niets wordt van de computer van een vreemde gehaald en niets wordt in een openbare index gepubliceerd.
De naam is dezelfde, het bedrijf niet. Lime Wire LLC stopte na de schikking met het beheren van het merk. De merken werden in 2022 overgenomen door een ander bedrijf, dat vanaf nul een nieuw product bouwde. Geen code, geen netwerk en geen gebruikersgegevens zijn uit de jaren 2000 meegekomen, en geen enkel deel van de huidige dienst steunt op peer-to-peer bestanden delen.
LimeWire was een gratis peer-to-peer-client voor bestanden delen, geschreven in Java en voor het eerst uitgebracht in 2000. Hij draaide op Windows, macOS, Linux en Solaris en maakte verbinding met het Gnutella-netwerk, dat geen centrale catalogus en geen bedrijfsserver met de index had.
LimeWire is gemaakt door Mark Gorton, wiens bedrijf Lime Wire LLC in 2000 in New York werd opgericht. Het Gnutella-protocol dat het gebruikte, werd los daarvan geschreven door Justin Frankel en Tom Pepper bij Nullsoft, eerder datzelfde jaar.
Dertien platenmaatschappijen onder leiding van Arista Records klaagden Lime Wire LLC in 2006 aan. Op 11 mei 2010 oordeelde rechter Kimba Wood dat het bedrijf aansprakelijk was voor het aanzetten tot inbreuk op het auteursrecht, en op 26 oktober 2010 verplichtte een permanent verbod om de functies voor bestanden delen uit te schakelen. Lime Wire LLC schikte in mei 2011 met de platenmaatschappijen voor 105 miljoen dollar.
Nergens, en geen enkele kopie die je elders vindt is te vertrouwen. De oorspronkelijke client werd in 2010 op gerechtelijk bevel uitgeschakeld en wordt niet meer verspreid. limewire.com is vandaag een platform voor bestanden delen en AI in de browser; er valt niets te installeren.
Nee. Lime Wire LLC, het bedrijf dat in 2006 werd aangeklaagd, beheert het merk niet meer. De naam en merken van LimeWire werden in 2022 overgenomen door een ander bedrijf, dat het product vanaf nul opnieuw bouwde als webdienst. Niets van het oorspronkelijke peer-to-peer-netwerk is meegenomen.
De eerste versie verscheen in 2000, uitgebracht door Lime Wire LLC in New York. In 2001 volgde LimeWire Basic onder de GNU General Public License, met daarnaast een betaalde editie, LimeWire Pro. Toen de platenmaatschappijen een rechtszaak begonnen, had de client bijna vier miljoen gebruikers per dag. De verspreiding van de functies voor bestanden delen eindigde met het gerechtelijke verbod van 26 oktober 2010.
Nee, en het huidige LimeWire is niet dat soort dienst. De oude client zocht in het Gnutella-netwerk, waar de computers van andere mensen de bestanden aanboden; die netwerkverbinding werd in 2010 uitgezet en niets op limewire.com vervangt haar. Er is hier geen catalogus om nummers in te zoeken. Wat je wel kunt doen: muziek uploaden die al van jou is — je eigen opnames, je eigen gekochte bestanden, je eigen back-ups — en die als link naar iemand sturen.
Nee. Er is geen filmbibliotheek, geen zoekfunctie op andermans computers en geen manier om hier auteursrechtelijk beschermde films te vinden; het zonder toestemming delen daarvan is precies waar de rechtszaak van 2010 over ging. Het huidige LimeWire verplaatst bestanden die je al hebt: je uploadt een video, krijgt een link, bepaalt wie hem krijgt en kunt hem later intrekken.